Καλώς ήλθατε στο Βιβλίο Επισκεπτών της Ιστοσελίδας του Συλλόγου Ζουρτσάνων
Welcome to our guestbook





Σχόλια:
ΠΟΛΛΗ ΚΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ


Ημ/νία μηνύματος: 10/4/2012
Διαγράψτε αυτό το μήνυμα Απάντηση στο μήνυμα Προβολή διεύθυνσης IP



Σχόλια:
ΜΠΡΑΒΟ

Ημ/νία μηνύματος: 8/12/2011
Διαγράψτε αυτό το μήνυμα Απάντηση στο μήνυμα Προβολή διεύθυνσης IP



Σχόλια:
Η ΖΟΥΡΤΣΑ
Μια ωραία εφημερίδα με φροντίδα και πολύ μεράκι από τον πολιτιστικό σύλλογο «Ζουρτσάνων Αθήνας», με θέματα κυρίως από τον τόπο τους και την γύρο περιοχή. Θερμά συγχαρητήρια στην υπεύθυνη Σύνταξης και έκδοσης, Δήμητρα Δημοσθενίδου , για την μεγάλη προσπάθεια αλλά και την καλαισθησία της μοντέρνας έκδοσης.
Όσοι θέλουν να γίνουν συνδρομητές του Συλλόγου και να τους αποστέλλεται ταχυδρομικά η εφημερίδα να επικοινωνήσουν με τα γραφεία του Συλλόγου Βερανζέρου 23Α, Αθήνα 10432 ή τηλεφωνικώς στο 2105239423.

Τίμος Φλέσσας


Ημ/νία μηνύματος: 8/11/2011
Διαγράψτε αυτό το μήνυμα Απάντηση στο μήνυμα Προβολή διεύθυνσης IP



Σχόλια:
Αρχικά, θεωρούμε πολύ χρήσιμη την προσπάθεια που καταβάλλεται από όλους τους εμπλεκόμενους για την ύπαρξη της ιστοσελίδας αυτής, που μας χαροποιεί ιδιαίτερα και πιστεύουμε πως φέρνει πιο κοντά τους συντοπίτες μας όπου κι αν βρίσκονται.
Επίσης, θα θέλαμε να δημοσιεύσουμε εις μνήμην της γιαγιάς μας ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ το παρακάτω κείμενο, το οποίο δεν δημοσιεύθηκε ολόκληρο στην εφημερίδα του χωριού μας λόγω ελλείψεως χώρου.

Εις μνήμην Χρυσούλας Παπαδοπούλου (1913-2011)

Απόψε πέθανε η γιαγιά στο πατρικό το σπίτι
και πέταξε η ψυχούλα της προς τον Αποσπερίτη […]

Κοιμήθηκε … Πόσο απαλά κοιμάται όποιος πεθαίνει! […]

Την ύστερή της την πνοή την άρπαξε το αγέρι,
όλα τα μύρα κι οι δροσιές ολόγυρά της ήσαν,
κι ήρθαν αγάλια οι άγγελοι και την γλυκοφιλήσαν …

[Απόσπασμα από ποίημα που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 9 του μηνιαίου λογοτεχνικού περιοδικού με τον τίτλο Ηγησώ (Ιανουάριος 1907), το οποίο δημοσίευε αποκλειστικά ποιήματα.]

Αγαπημένη μας γιαγιά,
Έφυγες ένα Σάββατο του Απρίλη του 2011 (στις 9 του μήνα), σε ηλικία 98 ετών, αθόρυβα και ήσυχα, όπως πάντα ήσουν άνθρωπος ήσυχος και χαμηλών τόνων, αλλά ποτέ η παρουσία σου δεν περνούσε απαρατήρητη.
Ήσουν η μονάκριβη κόρη του προπάππου μας Νικολάκη Καπογιάννη, μαζί με τα άλλα πέντε σου αδέλφια, τον Χρήστο, τον Γιάννη, τον Γιώργο, τον Βασίλη, και τον πιο μικρό από όλους, τον παππού μας τον Ντίνο, που του είχες ιδιαίτερη αδυναμία και πάντα τον περίμενες να έρθει να τα πείτε − να είναι πάντα καλά και ο Θεός να του δίνει υγεία και δύναμη να σε θυμάται, έτσι όπως θα σε θυμόμαστε κι εμείς, γελαστή και με τον καλό τον λόγο πάντοτε στο στόμα.
Όσοι σε γνώριζαν θα συμφωνήσουν μαζί μας πως ήσουν μετρημένη, απλή και ουσιαστική. Όλοι σε αγαπούσαμε πολύ, ήσουν αφοσιωμένη σύζυγος, άξια και προικισμένη μάνα και γιαγιά, το επίκεντρο μιας πολυμελούς οικογένειας. Μια ζωή πρέσβευες την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει τίποτα ανώτερο και ιερότερο από τον οικογενειακό δεσμό και από την αλληλεγγύη, τη φροντίδα, τη συμπαράσταση και την αγάπη που αυτός συνεπάγεται, και αυτές τις αρχές και τις οικογενειακές αξίες μεταλαμπάδευσες στα παιδιά σου και στα εγγόνια σου, καθώς στάθηκες πάντοτε δίπλα μας, στις χαρές αλλά και στις δυσκολίες, όπως θα έκανε μια γυναίκα με δυναμική προσωπικότητα − αν κι εσύ ήσουν μια απλή γυναίκα του χωριού. Επιπλέον, κατόρθωσες να μεταδώσεις το δικό σου προσωπικό στίγμα δίπλα σ’ έναν δίκαιο και εργατικό άνδρα με πολύ ισχυρή προσωπικότητα, όπως ήταν ο παππούς μας ο Παναγιώτης, και να σταθείς αντάξιά του. Μαζί ευτυχήσατε να δώσετε στα έξι παιδιά σας τα απαραίτητα εφόδια να γίνουν άξια μέλη της κοινωνίας, να δημιουργήσουν με τη σειρά τους τις δικές τους οικογένειες, και να σας αξιώσουν να δείτε δεκατέσσερα εγγόνια − και εσύ, γιαγιά μας, πρόλαβες να δεις και τέσσερα δισέγγονα.
Όλη σου η ζωή ήταν γεμάτη καλοσύνες, καθώς ήσουν άνθρωπος δοτικός, σεμνός κι ολιγαρκής, και μέλημά σου ήταν να προσφέρεις ανιδιοτελώς χωρίς να σε αφορά η αναγνώριση ή η επιβράβευση. Πάντα βοηθούσες εκείνους που είχαν ανάγκη, και όποιος σου χτυπούσε την πόρτα έτρεχες με στοργή κι αγάπη να τον περιποιηθείς και να του δώσεις ό,τι είχες − ιδιαίτερα αν επρόκειτο για παιδιά, που τα φρόντιζες και τα αγαπούσες όπως τα δικά σου, και το ίδιο σε αγαπούσαν κι εκείνα σαν δεύτερη μάνα τους.
Πάντα είχες τη διάθεση να μας μιλάς, να μας συμβουλεύεις και να μας εξιστορείς αυτά που πέρασε η γενιά σου την εποχή της Κατοχής, όπως τα έζησες, με τους Γερμανούς και τους Ιταλούς που είχαν επιλέξει το δικό σου σπίτι για κατάλυμά τους. Αλήθεια, πόσο μας έκανε εντύπωση το τέχνασμά σου να βάζεις μουντζούρες στο πρόσωπό σου, στα χέρια σου και στα πόδια σου, για να προφυλαχθείς από τους κατακτητές, ενώ όλο το σπίτι και τα παιδιά τα είχες καθαρά και φροντισμένα − ακόμη κι εκείνοι απορούσαν που σε έβλεπαν έτσι!
Πάντα με το γέλιο και τις έξυπνες κινήσεις σου έδινες λύσεις σε όλα τα προβλήματα, ακόμη και μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής σου. Ήσουν άνθρωπος της ουσίας, επικεντρωμένη απόλυτα στην προσφορά σου μέσα στην οικογένεια, ενέπνεες τον σεβασμό και είχες τον δικό σου μοναδικό τρόπο να επικοινωνείς με όλους, καθώς όσοι σε γνώριζαν ένιωθαν σαν να σε ήξεραν χρόνια, σε εκτιμούσαν για την καλή σου την καρδιά, και έρχονταν και ξανάρχονταν για να σε δουν. Σε μια εποχή όπως η σημερινή, που χαρακτηρίζεται από χαλαρούς δεσμούς κι επιφανειακές σχέσεις, μάς δίδαξες το μοντέλο της οικογένειας και την αγάπη για τον τόπο και τον συνάνθρωπο, και με την αμείωτη ψυχική σου αντοχή, την ειλικρίνεια και το ηθικό σύστημα αξιών σου θα αποτελείς ένα πρότυπο με διαχρονική δύναμη που πάντα θα μας εμπνέει.
Μέχρι το τέλος της ζωής σου, ακόμη και τις τελευταίες σου στιγμές, είχες τη λογική σου και την πνευματική σου διαύγεια, κι έτσι θα σε θυμόμαστε πάντα, γλυκιά μας γιαγιά, με το ηχηρό σου γέλιο να αντηχεί στα αφτιά μας και να μας δίνει δύναμη και αισιοδοξία για τη ζωή − αυτή είναι η μεγάλη κληρονομιά που απλόχερα μας άφησες.
Να είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει. Σίγουρα θα είσαι δίπλα στους αγαπημένους του Χριστού μας.

Η εγγονή σου Ράνια Σταματοπούλου (Φιλόλογος, Μεταφράστρια Αγγλικής −
Γαλλικής,Ιστορικός Τέχνης,
Υποψήφια Διδάκτωρ Πανεπιστημίου
Αθηνών)
και

Ο εγγονός σου Αλέξης Σταματόπουλος (Οικονομολόγος – Μάστερ στη
Διοίκηση Επιχειρήσεων.)


Ημ/νία μηνύματος: 30/7/2011
Διαγράψτε αυτό το μήνυμα Απάντηση στο μήνυμα Προβολή διεύθυνσης IP




Σχόλια:
ΣΥΓΧΑΡΤΗΡΙΑ, ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ. ΣΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ.

Ημ/νία μηνύματος: 24/5/2011
Διαγράψτε αυτό το μήνυμα Απάντηση στο μήνυμα Προβολή διεύθυνσης IP




Σχόλια:
POLLY KALO

Ημ/νία μηνύματος: 9/1/2011
Διαγράψτε αυτό το μήνυμα Απάντηση στο μήνυμα Προβολή διεύθυνσης IP




Σχόλια:
Οσο μεγαλώνω τόσο περισσότερο εκτιμώ το χωριό μας! Είναι υπέροχο χειμώνα-καλοκαίρι. Πολλά χαιρετίσματα σε όλους και ειδικά στη γιαγιά μου, την τσίφτισσα!

Ημ/νία μηνύματος: 7/1/2011
Διαγράψτε αυτό το μήνυμα Απάντηση στο μήνυμα Προβολή διεύθυνσης IP




Σχόλια:
ΖΟΥΡΤΣΑ.....ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.....!!!!!

Ημ/νία μηνύματος: 14/12/2010
Διαγράψτε αυτό το μήνυμα Απάντηση στο μήνυμα Προβολή διεύθυνσης IP




Σχόλια:
Χαιρετισμούς σε όλους τους Ζουρτσάνους !!!

Ημ/νία μηνύματος: 31/10/2010
Διαγράψτε αυτό το μήνυμα Απάντηση στο μήνυμα Προβολή διεύθυνσης IP




Σχόλια:
με χαρά και περηφάνεια περιηγήθηκα στο site. Ως κόρη Κλενταίας αγαπώ τη Ζούρτσα έστω και αν δεν την έχω ζήσει παρά μόνο μέσα από τις αναμνήσεις που μου έχει αφηγηθεί η μητέρα μου η Ελένη Κλέντου-Καλαμάρη. Πολλά συγχαρητήρια!!!!!!!!!

Ημ/νία μηνύματος: 24/8/2010
Διαγράψτε αυτό το μήνυμα Απάντηση στο μήνυμα Προβολή διεύθυνσης IP
Powered by PHP Guestbook - brought to you by PHP Scripts
 
« Πρώτη 1 2 3 4 5 6 7 Επόμενη › Τελευταία »