Η ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤOΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ

Από μικρά παιδιά είχαμε ακούσει το «Η πάστρα είναι μισή αρχοντιά». Δηλαδή η καθαριότητα σε ανεβάζει ψηλά, τόσο που σε κάνει σχεδόν άρχοντα ή μισοάρχοντα, σου δίνει από μόνη της αξία, σε ανεβάζει ψηλά.

Ίως και σαν μαθητές στο σχολείο μας να γράψαμε και έκθεση με θέμα το απόφθεγμα αυτό, που σίγουρα έχει βγει από αιώνες πριν, μέσα από τις εμπειρίες της ίδιας της ζωής.

Όσο όμως και εμείς μεγαλώνουμε και τα χρόνια περνούν, συνειδητοποιούμε τη σπουδαιότητα και την αναγκαιότητα, αλλά και την αξία της καλής αυτής συνήθειας.

Η καθαριότης, η τάξις, το νοικοκυριό, όπως θα λέγαμε πιο απλά, επεκτείνεται στην ατομική, την οικογενειακή αλλά και την ομαδική ζωή που ζούμε οι άνθρωποι. Είναι δε απαραίτητο η καθαριότης να είναι μια ολοκληρωμένη ενέργεια και να επεκτείνεται σε όλους τους τομείς, αν θέλουμε το άριστο αποτέλεσμα.

Προφανώς είναι έμφυτο στον άνθρωπο, αλλά είναι και μια καλή συνήθεια που ξεκινά στο σπίτι και στο σχολείο από τα μικρά μας χρόνια. Η μάνα στο σπίτι και μέσα στην οικογένεια μαθαίνει το παιδί στην καθαριότητα και στην τάξη από τα γεννοφάσκια του, όπως θα έλεγαν οι παληότεροι. Κι αν κάποτε παληά αυτό ήταν δύσκολο, στην εποχή μας ο πολιτισμός έχει απλοποιήσει με τις ευκολίες που υπάρχουν (το τρεχούμενο νερό, τους θερμοσίφωνες, τα πλυντήρια, τις ηλεκτρικές σκούπες κ.λπ.) το θέμα αυτό.

Το νερό, βασικό στοιχείο της καθαριότητος, τρέχει στα σπίτια μας. Ο ηλεκτρισμός με τις ευκολίες που μας παρέχει, έχει φθάσει παντού και στην πιο απόμακρη γωνιά των χωριών και μας δίνει δυνατότητες, διευκολύνσεις και ταχύτητα στις ανάλογες δουλειές που σχετίζονται με την καθαριότητα. Με άλλα λόγια και ξεκάθαρα δεν έχουμε δικαιολογίες σε καμιά περίπτωση να είμαστε βρώμικοι και άπλυτοι στον εαυτό μας, στα ρούχα μας και στα σπίτια μας.

Η καθαριότης είναι βασική προϋπόθεσις στο θέμα της υγείας, είτε της προσωπικής είτε της κοινωνικής. Και το μεν πρώτο μέρος δηλαδή η προσωπική καθαριότης είναι υπόθεσις ατομική του κάθε ενός μας, που τη φροντίζει και την επιμελείται ο κάθε ένας μόνος του και δεν έχουμε κανένας δικαίωμα σχολίων. Το θέμα όμως της καθαριότητος και του νοικοκυριού που έχει σχέση με το σύνολο και την ομαδική ζωή των ανθρώπων είναι υπόθεση όλων μας.

Σε μια οργανωμένη και ομαδική ζωή έχουμε όλοι υποχρέωση να φροντίζουμε και να σεβώμεθα τους κοινόχρηστους χώρους. Και αυτοί οι χώροι είναι εκείνοι που είναι έξω απ’ την αυλή του σπιτιού μας, έξω απ’ το μαγαζί μας, έξω από οποιαδήποτε ιδιοκτησία μας.

Εκεί οι ευθύνες για την καθαριότητα ανήκουν σε όλους. Γι’ αυτό εκεί έχει το δικαίωμα να επεμβαίνει και η πολιτεία, (ο Δήμος στην προκειμένη περίπτωση) και να φροντίζει να επιβάλει την καθαριότητα, όπου υπάρχει πρόβλημα. Στις περιπτώσεις αυτές την πρώτη ευθύνη την έχει αυτός που ρυπαίνει και γίνεται η αφορμή της οποιασδήποτε βρωμιάς και ακαταστασίας.

Και ακριβώς σ’ αυτό το βασικό και πρωταρχικό σημείο πρέπει να συγκεντρωθεί η προσπάθεια για να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα. Όπως π.χ. δεν πετάμε το άδειο πακέτο από τσιγάρα ή την πλαστική σακούλα ή οποιοδήποτε άλλο σκουπίδι στο πάτωμα του σπιτιού μας, έτσι με την ίδια λογική δεν πρέπει να πετάμε στο δρόμο ό,τι άχρηστο έχουμε στα χέρια μας, μικρό ή μεγάλο. Και όχι μόνο στο δρόμο ή στην πλατεία μα ούτε και στα ρέματα, ούτε στα χωράφια, κοντά ή μακριά απ’ το χωριό μας.

Ο δρόμος είναι η προέκτασις του σπιτιού μας και της αυλής μας. Έχουμε ηθική υποχρέωση να τον τηρούμε καθαρό. Είναι δείγμα καλλιέργειας και πολιτισμού για τον κάθε ένα μας.

Τα ρέματα και οι πλαγιές όταν είναι γεμάτα πλαστικές σακούλες και μπουκάλια δημιουργούν ένα απαίσιο θέαμα. Πριν λίγο καιρό ένας ξένος επισκέπτης είπε: «Ο τόπος σας έχει τόσες ομορφιές, αλλά από την άλλη μεριά είναι βρώμικος, σωστός σκουπιδότοπος». Πικρή αλλά και μεγάλη αλήθεια. Καμιά δικαιολογία δεν υπάρχει για κανένα μας. Εκατό να καθαρίζουν, δεν προφθαίνουν έναν να πετάει και να σκορπίζει βρωμιές.

Τώρα ερχόμαστε στο δεύτερο μέρος της ευθύνης, το μέρος που έχει η Πολιτεία, ο Δήμος μας δηλαδή στον τομέα αυτό. Μιλάμε για τις προϋποθέσεις και τις διευκολύνσεις που πρέπει να δίνει στους δημότες και τους πολίτες γενικότερα, για να έχουμε καλό αποτέλεσμα, σωστή εμφάνιση. Η εποχή μας έχει και μας παρέχει πολλές διευκολύνσεις. Πρώτα-πρώτα οι κάδοι απορριμμάτων. Δεύτερον το απορριμματοφόρο αυτοκίνητο και τρίτον κάποιος άνθρωπος υπάλληλος για την καθαριότητα να προφθαίνει απείθαρχους πολίτες ή τυχόν λάθη που γίνονται.

Οι κάδοι τοποθετήθηκαν. Τα σκουπίδια όμως δεν μπαίνουν μέσα ή βαριόμαστε ν’ ανοίξωμε το καπάκι και τ’ αφήνουμε απέξω, οπότε οι γάτες, οι κότες, οι σκύλοι, τα σκορπίζουν, ο γύρω χώρος γίνεται εστία μολύνσεως και εστία δυσοσμίας. Το απορριμματοφόρο όχημα αδειάζει σωστά τους κάδους ή χύνει τα μισά έξω και οι μύγες και τα κουνούπια, ιδίως τώρα το καλοκαίρι, γίνονται σύννεφο γύρω απ’ τους κάδους.

Ο Δήμος κατά τη γνώμη μου έχει την υποχρέωση να παρακολουθεί την καλή λειτουργία της υπηρεσίας αυτής, να επεμβαίνει και να παρατηρεί και να επιβάλει και κυρώσεις αν χρειάζεται. Επίσης, αν είναι δυνατόν, να υπάρχει ο υπάλληλος της καθαριότητος που πρέπει να φροντίζει μαζί με τους δρόμους τους κεντρικούς και τους χώρους γύρω απ’ τους κάδους κυρίως για τους μήνες του καλοκαιριού.

Κάποτε, πριν λίγα χρόνια, οι δύο Σύλλογοι του χωριού μας ο Πολιτιστικός και ο Σύλλογος των Ζουρτσάνων της Αθήνας με το Δήμο κάναμε μια εκστρατεία καθαριότητος του χωριού.

Απ’ το πρωί ως το μεσημέρι διάφορα συνεργεία με γάντια και σκούπες σκορπιστήκαμε στους δρόμους και τις πλατείες του χωριού. Ως το μεσημέρι είχαμε μαζέψει πέντε φορτηγά σκουπίδια. Οι άνθρωποι που βοήθησαν τότε θα θυμούνται την ωραία αυτή προσπάθεια.

Πριν λίγο καιρό, πολύ αγαπητός φίλος και πατριώτης μου έκανε έντονη διαμαρτυρία για το θέμα της καθαριότητος του χωριού μας και κυρίως για το χώρο της αγοράς. Τον ευχαριστώ και τον συγχαίρω, γιατί μου έδωσε την αφορμή να κάνω τις παραπάνω σκέψεις και να τις κουβεντιάσουμε έτσι όλοι μαζί. Είναι ωραίο να βοηθάμε ο ένας τον άλλον με τον τρόπο του ο κάθε ένας και να μην αδιαφορούμε για το τι γίνεται δίπλα μας.

Είχε δίκιο και τον ευχαριστώ. Σαν τελευταία όμως σκέψη θέλω να πω, χωρίς να δικαιολογώ κανέναν, πως η καθαριότης είναι υπόθεσις όλων μας. Υπόθεσις του Δήμου αλλά και των πολιτών. Όπως και πολλά άλλα θέματα είναι υπόθεσις όλων μας. Ας μη ρίχνομε τις ευθύνες ο ένας στον άλλον, πράγμα πολύ εύκολο. Πρέπει με ειλικρίνεια και συνέπεια να αναλαμβάνουμε το μέρος των ευθυνών μας ο κάθε ένας από εμάς.

Οι δρόμοι, οι πλατείες, οι ρεματιές, τα βουνά ανήκουν σε όλους μας και δεν βρωμίζονται μόνα τους. Απεναντίας είναι λουλουδιασμένα και στολισμένα τόσο όμορφα και ευωδιάζουν, ιδίως τώρα την άνοιξη.

Εμείς τα βρωμίζομε, εμείς ευθυνόμαστε για την κακή τους εμφάνιση. Ας μην χαλάμε λοιπόν αυτό που δεν μπορούμε να φτιάξουμε. Αν τα καταφέρουμε, μπράβο μας.

ΜΙΝΑ ΚΕΚΗ-ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ